وقتی چند سلفی برای ساخت پرتره حرفهای میفرستید، هوش مصنوعی چهرهٔ شما را از روی همین عکسها بازسازی میکند. هرچه عکسها روشنتر، واضحتر و متنوعتر باشند، نتیجه شبیهتر به خودتان میشود و کمتر لازم است دوباره بسازید. خبر خوب این است که برای گرفتن سلفی مناسب به دوربین گران یا آتلیه نیازی نیست؛ گوشی معمولی کافی است، به شرطی که چند نکتهٔ ساده را رعایت کنید.
نور مهمترین عامل است#
بهترین نور برای سلفی، نور نرم روز است. کنار پنجره بایستید و صورتتان را رو به پنجره بگیرید، طوری که نور از جلو یا کمی از کنار بتابد. نور مستقیم ظهر آفتاب روی صورت سایههای تند زیر چشم و بینی میاندازد و نور لامپ زرد اتاق رنگ پوست را عوض میکند. اگر ناچارید داخل خانه عکس بگیرید، چراغ سقف را روشن کنید و پشت به پنجره نایستید؛ نور از پشت چهره را تاریک میکند و جزئیات صورت را از بین میبرد.
یک آزمون ساده دارید: عکس را روی صفحهٔ گوشی ببینید. اگر نیمی از صورت تاریکتر از نیم دیگر است یا چشمها در سایه رفتهاند، جایتان را عوض کنید.
زاویه و فاصله#
گوشی را همسطح چشم نگه دارید، نه بالاتر و نه پایینتر. زاویهٔ از بالا چهره را کوچک و پیشانی را بزرگ نشان میدهد و زاویهٔ از پایین چانه را سنگین میکند. فاصله را حدود طول یک دست نگه دارید؛ سلفی خیلی نزدیک بینی را درشتتر از واقعیت نشان میدهد و چهره را از حالت طبیعی دور میکند. اگر کسی میتواند برایتان عکس بگیرد، کمی دورتر از او بایستید تا از دوربین اصلی گوشی استفاده شود؛ دوربین اصلی معمولاً از دوربین سلفی دقیقتر است.
حالت چهره هم مهم است. در بعضی عکسها لبخند ملایم داشته باشید، در بعضی حالت جدی و آرام. این تنوع به هوش مصنوعی نشان میدهد که چهرهٔ شما در حالتهای مختلف چگونه است، و در نتیجه میتواند پرترههایی با حال و هوای متفاوت بسازد؛ از عکس رسمی رزومه تا عکس صمیمیتر پروفایل.
